Ja zapewne wszyscy Czytelnicy pamiętają, ponad 3 lata temu, z chwilą nastania w mogileńskim ratuszu nowego burmistrza powiało prawie, że grozą. Ludzie podlegli bezpośrednio pod Leszka Duszyńskiego lub pracujący w jednostkach samorządowych zaczęli obawiać się o swoją przyszłość, zwłaszcza o swoją pracę. Ich obawy jak się później okazało nie były bezpodstawne.
(Nie)Kulturalne zwolnieniaPomimo, iż burmistrz zapowiedział stanowczo, że będzie „zero tolerancji dla kolesiostwa i partyjnictwa” tak się nie stało (o czym już kilka tygodni temu pisaliśmy – przyp. red.). Trzeba było odwdzięczyć się kolegom za pomoc w wyborach, stąd też zaczęły się różnorodne czystki wśród kadry urzędniczej ale nie tylko. Przypomnijmy, więc o odwołaniu bez jakiegokolwiek uzasadnienia merytorycznego dwóch dyrektorów placówek kultury, czyli Włodzimierza Dobersztyna (MDK) i Edmunda Kozłowskiego (MZM w Chabsku). Pierwszy z tych szefów podał wtedy burmistrza Duszyńskiego do sądu o niezapłacenie należnego jemu wynagrodzenia i bez problemu proces wygrał, a gmina musiała wypłacić stosowne, wcale nie małe pieniądze.
Wodno-książkowe „igraszki”Jednak szczególnie ciekawa była rozprawa założona przez Marię Nadolną, bibliotekarkę z Gębic, która po kilkudziesięciu latach pracy zawodowej (społecznie jest sołtysem – przyp. red.) zostaje zwolniona z pracy, z uwagi na „oszczędności w budżecie”. Pomimo, iż tego zwolnienia dokonała przełożona bibliotekarki, to tajemnicą poliszynela było, iż dokonało się to \”za przyzwoleniem\” burmistrza Duszyńskiego. Proces w sądzie pracy oczywiście bezproblemowo wygrała pani bibliotekarka z Gębic, a sąd nakazał przywrócenie jej do pracy, co też się stało. Kto poniósł koszty? Gmina! Czyli my wszyscy podatnicy! Do historii przejdzie też przegrany przez burmistrza proces z Mirosławem Wieczorkiem, byłym dyrektorem mogileńskiej pływalni. Co prawda cała sprawa zakończyła się polubownie, ale to nie znaczy, że gmina nie musiała zapłacić sporo kasy.
30% pensji potrącone nielegalnieNo i na koniec rarytas wśród przegranych procesów – kilka rozpraw z powództwa dwóch urzędników ratusza, a zarazem radnych powiatowych, którzy przed sądem pracy domagali się należnych im wynagrodzeń za pracę. Przypomnijmy tylko, że najpierw burmistrz Duszyński chciał bezwzględnie zwolnić Tadeusza Szymańskiego i Mirosława Leszczyńskiego z pracy. Gdy to się burmistrzowi nie udało (panowie ci są radnymi i zgodnie z prawem chroni ich immunitet rajcy powiatowego – przyp. red.), „zemścił się” w inny sposób – zdegradował byłych naczelników wydziałów do poziomu zwykłych referentów. Ale i to było za mało. Burmistrz obniżył im o ok. 30% wynagrodzenie za pracę, czym złamał obowiązujące prawo o czym świadczy ostatni wyrok Sądu Pracy. W uzasadnieniu sąd uznał, że przy wydawaniu wypowiedzenia warunków pracy naruszono szereg przepisów prawa pracy, wskazał również na rażąco błędne wypowiedzenie tym, że nie wskazano terminu, sposobu i adresata odwołania się od oświadczenia woli z 24 lipca 2009 r. Oprócz tego sąd stwierdził kategorycznie również, że burmistrz Mogilna nie wystąpił do Rady Powiatu o zgodę zmiany warunków pracy co jest niezbędne w przypadku gdy decyzja dotyczy radnych. Sąd Pracy w Inowrocławiu nakazał zwrot kosztów przez urząd miejski na rzecz Tadeusza Szymańskiego i Mirosława Leszczyńskiego utraconych korzyści finansowych od sierpnia 2009 roku do dnia dzisiejszego. Jak się dowiadujemy od samych zainteresowanych stracili oni na tym po ponad tysiąc złotych brutto miesięcznie, które teraz urząd będzie musiał im wypłacić po uprawomocnieniu się wydanego wyroku.
O komentarz całej sprawy i sensu wydawania a wręcz marnotrawienia publicznych pieniędzy zapytaliśmy burmistrza Jarosława Ciesielskiego, który w trakcie choroby zastępuje Leszka Duszyńskiego, to co usłyszeliśmy bardzo nas zdziwiło.
– Nie mam w tej sprawie nic do powiedzenia – powiedział naszemu reporterowi w miniony poniedziałek, Jarosław Ciesielski.
Jak widać, górnolotne słowa oszczędności i zmniejszenia kosztów funkcjonowania Urzędu Miejskiego, to tylko szumne i populistyczne hasła wyborcze, aby zdobyć głosy wyborców, a gdy już ma się władzę to zapomina się o swoich wyborczych zapewnieniach.
Bez odpowiedzi pozostaje pytanie, czy urzędowi radcy prawni przygotowywali dokumenty wypowiedzenia i zmiany warunków pracy, bo jeżeli tak to chyba czas na ich zmianę, bo jak mają doradzać tak, że gmina przegrywa większość rozpraw, to szkoda pieniędzy na ich wynagrodzenie, bo to kolejny przykład marnotrawienia gminnych funduszy! A my zwykli i szarzy podatnicy nie chcemy płacić za nieudolnych urzędników i radców prawnych, którzy źle doradzają burmistrzom! Nawiasem mówiąc, radczyni prawna reprezentująca mogileński urząd, zapytana w trakcie ostatniej rozprawy przez sędzinę Sądu Pracy, czy dokumenty zmieniające warunki pracy dwóch urzędników były zgodne z prawem odpowiedziała – Będąc ubrana w togę, nie mogę bronić racji Leszka Duszyńskiego. Tych słów nie trzeba już komentować one idealnie kwitują całą sprawę. Na sam koniec mamy jeszcze cytat dla Leszka Duszyńskiego z jego ulubionej kapeli, czyli Dezertera: „Ten jest stąd, a tamten stamtąd. Więc ten jest dobry, a tamten zły, Ten jest taki, a tamten inny, Więc tego chcesz słuchać, a tamtego bić (…) Jesteśmy tacy sami, Mali, głupi, zarozumiali, Umiemy teraz robić, Rzeczy, którymi gardziliśmy, Nasze drogi się rozchodzą, Każdy wreszcie „myśli”, Powtarzamy to, co robią, Ludzie, z których się śmialiśmy”. (PK)
