Okolicznościowe grawertony z podziękowaniami otrzymali: Andrzej Korpet, Leszek Duszyński, Jan Leszek Adamski, Ryszard Ciężki. Przy okazji tego wydarzenia prezes Kujawsko-Pomorskiego Związku Piłki Siatkowej w Bydgoszczy wręczył medale za zasługi w rozwój piłki siatkowej dla: klubu MKS Sokół Mogilno, Doroty Łuczyszyn, Leszka Duszyńskiego, Sławy Długokęckiej. Natomiast Agnieszka Michlic otrzymała medal okolicznościowy z okazji 90-lecia PZPS. (PK)
Kilka wspomnień z historii powstania siatkówki na naszym terenie przygotowanych przez prezes klubu Agnieszkę Laskowską:
Inicjatorem powstania sekcji piłki siatkowej w Pogoni Mogilno był Tadeusz Witek – późniejszy trener. Siatkarki rozpoczęły swoją grę w 1969 roku. Pierwszy sukces odniosły już w 1970 roku, awansując do klasy A rozgrywek. Grały wtedy w drużynie: Elżbieta Krych (kapitan), Grażyna Thiede, Barbara Pokorska, Halina Kośmicka, Mirosława Królak, Barbara Wiechecka, Krystyna Cieślewicz i Grażyna Matuszewska. Siatkarki Pogoni, aż 7 razy brały udział w turniejach o awans do II ligi.
Wychowankami Pogoni były zawodniczki, które później występowały w rozgrywkach I ligi: Natalia Chełminiak w Budowlanych Toruń i Jolanta Kamińska w Pałacu Bydgoszcz, która z zespołem zdobyła tytuł Mistrza Polski w 1993r.
Po wielu latach działalności sekcji siatkarskiej w Pogoni Mogilno klub postanowił zawiesić tę sekcję. 13 października 1989 r. Pogoń rozwiązała sekcję piłki siatkowej kobiet. Siatkarki przestały praktycznie grać w III lidze. Grupa działaczy i miłośników żeńskiej siatkówki nie zamierzała jednak rezygnować z tego sportu w Mogilnie. Były prezes Pogoni Mogilno Tadeusz Witek (w latach 1984-1987) wraz z przyjaciółmi Marianem Skrzypczakiem, Janem Leszkiem Adamskim i Hansem Dienstmannem postanowił założyć nowy klub w Mogilnie, który specjalizowałby się tylko w żeńskiej siatkówce.
Zebranie założycielskie klubu odbyło się dwa dni przed Wigilią, 22 grudnia 1989 roku. Na zebraniu obecni byli: Wanda Adamska, Jan Leszek Adamski, Henryk Bembenek, Henryk Sadecki, Ludwik Ciachera, Wojciech Bojanowski, Franciszek Stypczyński, Zygmunt Wojciechowski, Leon Dworek, Tadeusz Witek, Dorota Stankowska, Marian Skrzypczak, Stanisław Fabiszewski, Stanisław Chudziński, Hans Dienstmann i Tomasz Lasecki. Ta szesnastka to założyciele Ludowego Klubu Sportowego Siatkarek Sokół Mogilno.
Prezes Adamski otrzymał dla klubu całkowite poparcie ze strony ówczesnych władz administracyjnych miasta. Głównym zadaniem klubu było stworzenie takiego systemu szkoleniowego w sekcji piłki siatkowej, który opierałby się na masowej pracy wśród dziewcząt w szkołach podstawowych w Mogilnie.
Stworzony program obejmował powstanie trzech grup szkoleniowych. Praca w Sokole oparta miała być na bliskiej współpracy ze wszystkimi szkołami podstawowymi oraz nauczycielami na terenie Mogilna.
Działalność sportowo-treningową klub rozpoczął 1 października 1990 r. w dwóch grupach szkoleniowych. Początek działalności sekcji w Sokole był trudny. Nie licząc doświadczonych zawodniczek z sekcji Pogoni, które pozyskał nowy klub, Sławy Długokęckiej – nauczycielki wychowania fizycznego z SP nr 1 oraz Doroty Stankiewicz – nauczycielki wychowania fizycznego w ZSZ Trzemeszno, Sokół rozpoczynał pracę od podstaw.
Prezesowi klubu Janowi Leszkowi Adamskiemu udało się jednak zwerbować do pracy wielu działaczy, a wśród nich własnego syna Macieja Adamskiego – nauczyciela, także fanatyka siatkówki, bez którego dziś trudno wyobrazić sobie funkcjonowanie sekcji piłki siatkowej w Sokole.
Ważną postacią związaną z sekcją jest trener siatkówki I klasy Andrzej Korpet. Do jego zasług należy opracowanie programu rozwoju siatkówki w klubie do 2000 r., którego realizację nadzorował jako trener koordynator.
W I etapie pracy w mogileńskiej sekcji piłki siatkowej w Sokole istniało 5 grup szkoleniowych w zależności od wieku i zaawansowania sportowego. Wznowiono regularne zajęcia w grupach od IV klasy szkoły podstawowej zgodnie z wytycznymi planu rozwoju sekcji piłki siatkowej.
Jesienią 1992 r. Sokół Mogilno zgłosił pierwszy raz w historii klubu drużynę juniorek młodszych do rozgrywek mistrzowskich w makroregionie pomorskim. Zespół prowadziła Sława Długokęcka. Dużym sukcesem było reaktywowanie zespołu seniorek, które nie brały udziału w rozgrywkach ligowych, ale uczestniczyły w turniejach towarzyskich. Sukcesem, jaki odniosła ta drużyna, było zdobycie złotego medalu na Igrzyskach Olimpijskich Sportowców Wiejskich Barcelona k. Sępólna Krajeńskiego. Zespół seniorek grał w składzie: Jolanta Żychska, Grażyna Dworek, Bernadeta Blige, Dorota Stankiewicz, Sława Długokęcka, Grażyna Owczarzak, Magdalena Sroczyńska, Jolanta Stankiewicz. Trenerem był Maciej Adamski.
Sekcja piłki siatkowej od chwili jej powstania zajmowała się szkoleniem młodych siatkarek. Przez cały ten okres prowadzono działalność szkoleniową we wszystkich 4 grupach. Prowadzili je następujący szkoleniowcy: klasy IV – Eugenia Rydwelska, klasy V i VI w SP nr 1 i 2 – Maciej Adamski, a w SP nr 3 – Dorota Stankiewicz (obecnie Łuczyszyn). Zespół juniorek młodszych prowadziły Sława Długokęcka i Dorota Stankiewicz.
W ówczesnym województwie bydgoskim o Sokole słychać było coraz więcej. Sokół powoli zaznaczał swoje miejsce na siatkarskiej mapie Polski przez 30 lat. Wiele wychowanek Sokoła zostało zauważonych i grają w najwyższych klasach rozgrywkowych jak np. Weronika Fojucik.
