Teresa Zofia Kujawa z d. Różańska urodziła się 13 maja 1950 roku w Mogilnie. W 1979r. ukończyła Uniwersytet im. M. Kopernika w Toruniu, uzyskując tytuł magistra filologii polskiej. Pracę, jako nauczyciel rozpoczęła w Szkole Podstawowej w Bronisławiu, następnie w Twierdziniu, a od 1972r. w Szkole Podstawowej nr 1 w Mogilnie, w której od 1.09.1991r. piastowała funkcję wicedyrektora. Była aktywnym członkiem stowarzyszeń kulturalnych na terenie gminy Mogilno. Przez blisko 8 lat była redaktorem naczelnym miesięcznika Rady Miejskiej w Mogilnie – „Rozmaitości Mogileńskie”. Organizowała sesje dziennikarskie prasy lokalnej, a tym samym promowała szeroko pojętą ziemię mogileńską. Od 2000 r. była prezesem Mogileńskiego Towarzystwa Kultury. Inicjatorką wielu wydawnictw książkowych, tomików wierszy, wydawnictw okolicznościowych, które promują mieszkańców gminy i nie tylko. Od 2002 r. działała w Towarzystwie Przyjaciół Muzeum Ziemi Mogileńskiej – była współinicjatorką imprez kulturalnych „Chlebem i Miodem”, „Pierniki świąteczne”, czy „Zaduszek” w Chabsku. Przez wiele lat (do 2007 r.) społecznie prowadziła drużyny zuchowe zrzeszające dzieci z różnych mogileńskich szkół i przedszkoli. Działaczka samorządowa, długoletnia radna Rady Miejskiej w Mogilnie, przewodnicząca tej rady w latach 2010-2018. Radna Rady Powiatu Mogileńskiego w latach 2002-2006. 23 października 2019 roku otrzymała tytuł „Zasłużony dla Gminy Mogilno”. Jako nauczyciel wychowała wiele pokoleń dzieci i młodzieży.
O terminie uroczystości pogrzebowych poinformujemy wkrótce. (AS | fot. arch.)
AKTUALIZACJA!
06.09.2021r. – Uroczystość pogrzebowa odbędzie się w środę, 8 września o godzinie 12:00 na cmentarzu w Mogilnie.
Pani Teresa Kujawa była przede wszystkim cenionym i mądrym nauczycielem. Pracowała w Szkole Podstawowej nr 1, gdzie pełniła funkcję zastępcy dyrektora. Była nieocenioną koleżanką, fachowcem w swojej pracy, a dla każdego miała dobrą radę i uśmiech.
Wyjątkowo dobry,ciepły i pełen życzliwości dla innych CZŁOWIEK. Do dziś pamiętam Jej słowa pożegnalne nad mogiłami tych ,którzy odeszli na drugi brzeg życia.Potrafiła pięknie,wzruszająco podsumować ich aktywność życiową dla nas.Teraz jest już z nimi…Wzruszony tymi wspomnieniami żegnam Panią Teresę do niekończącego się już nigdy spotkania na drugim brzegu życia.
Pani Teresa była przede wszystkim dobrym nauczycielem i wychowawcą pokoleń młodych ludzi. Za to jej dziękujmy i prośmy o jak najwięcej takich ludzi w szkołach.
Kochana… Dobra… Spotkamy się tam Pani Tereniu 🙁 smutno…